راوى مىگويد : حجّاج فرمان امام عليه السّلام را انجام داد و مردم را قسم داد كه هيچ كدام چيزى از خاكهاى كعبه را نگاه نداشته بلكه آنچه نزدشان هست را برگردانند ، مردم چنين كردند ، حجّاج وقتى ديد تمام خاكها را آوردند و يك جا جمع گرديد محضر حضرت على بن الحسين عليهما السّلام رفت ، حضرت اساس و پايه بيت را وضع نموده و سپس امر فرمود آن را حفر نمايند راوى مىگويد : مار از ايشان گريخت و غائب شد و آنان پايه بيت را گود كرده تا به جايگاه ستونهاى رسيدند ، حضرت على بن الحسين عليهما السّلام به آنان امر فرمود : دور شويد ، آنان دور شدند و حضرت نزديك آمده و با جامه مباركشان روى جايگاه ستونها را پوشانده و سپس گريستند آنگاه با دست خود خاك روى آنها ريخته و بدين وسيله آنها را پوشاندند ، بعد كارگران را خوانده و فرمودند : ساختمان را بنا كنيد ، آنها بناء را ساخته و وقتى ديوارها بالا آمد امر فرمودند كه خاكها را در جوف و داخل بنا بريزند از اين رو بيت مرتفع و بلند گرديد به طورى كه به واسطه پلكان بايد به آن رسيد . باب دويست و دوّم سرّ اين كه قريش چرا كعبه را منهدم نمودند حديث ( 1 ) محمّد بن على ماجيلويه ، از عمويش محمّد بن ابى القاسم ، از احمد بن ابو عبد الله ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از كسى كه يادش كرده است از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام حضرت فرمودند : قريش به خاطر اين جهت كعبه را منهدم كردند كه سيل غالبا از بالاى مكَّه مىآمد و چون كعبه پايين قرار داشت بدين ترتيب سيل داخل كعبه مىشد و آن را مىشكافت و خراب مىكرد لذا قريش تصميم گرفتند آن را طورى بسازند كه از اين خطر مصون بماند . باب دويست و سوّم الف : سرّ اين كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در تمام حجّهاى خود از مأزمين عبور كرده و آن جا فرود آمده و ادرار كردند ب : سرّ اين كه مستحب است در وقت دخول به مسجد الحرام از باب بنى شيبه